• Schronisko w Krzesimowie
  • SH
  • Załatw sprawę w Urzędzie
  • Idzie sobie Grześ...
  • Zdrowy Świdnik
  • rodzinka
  • Repertuar
  • Wirtualny spacer po Strefie Historii
  • Schronisko w Krzesimowie
  • Slajd Wirtualny Spacer

Raduń, Białoruś

Średniowieczne miasteczko nad rzeką Raduńką.

Położone jest na trakcie między Wilnem a Krakowem, szczególnie uczęszczanym w XVI wieku. Większe miejscowości znajdujące się w pobliżu Radunia to: Lida i i Koronowo.
Obok Radunia położony jest zabytek archeologiczny - "Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów Słowiańskich" mówi, że "o ćwierć mili od miasteczka, na rozległej płaszczyźnie, znajduje się wielki okop, a chociaż mieszkańcy nazywają go szwedzkim, kształt jego wszakże i nazwa przyległej wsi okazuje, że jest to dawne grodzisko".

Królewskie miasteczko rozwijało się wokół rynku, przy którym w XVI w. przebiegało siedem ulic. W tym miejscu panował zakaz osiedlania się Żydów. W kolejny stuleciach włości te nabył Józef hrabia Tyszkiewicz. Granice Radunia podlegały zmianom. Kolejni starostowie, drogą administracyjną, walczyli o granicę powiatu. Drewniany kościół przeniesiony został do Radunia w 1831 r. ze wsi Koleśniki. Dekanat raduński obejmował 11 parafii - w tym m.in. Ejszyszki, Soleczniki, Woronów. Oprócz kościoła, w miasteczku stała żydowska synagoga.

U Józefa Mackiewicza, w jego książce "Ściągaczki z szuflady Pana Boga", czytamy o podróży "aż do Radunia słynącego nie tyle ze swych starych bożnic, ile na świat cały z cadyka cudotwórcy, który umarł przed wojną, a miasteczko Raduń wyniósł do ośrodka żydowskiego pielgrzymstwa."
W tym czasie w Raduniu mieszkało: 1740 chłopów, 346 włościan, 85 drobnych włościan, 56 żydów rolników i 32 ludzi wolnych.

Dzisiaj miejscowość ta leży na terenie państwa Białoruś w obwodzie Grodno. Prawie wszyscy jej mieszkańcy to Polacy (wójtem jest też Polak), duża część z nich aktywnie działa w regionalnym oddziale Związku Polaków na Białorusi. Drewniany kościół, zastąpił wybudowany w latach 30-tych kościół murowany. Po Żydach zostały tylko muzealne pamiątki. Bohaterska postawa mieszkańców w czasie II wojny światowej sławiona jest w pieśniach śpiewanych przez lokalną ludność, przypominając o zamordowanych przez komunistycznych zbrodniarzy polskich partyzantach z Radunia.

Pierwsze kontakty z miastem Raduń - nawiązane przez radnego miejskiego, pana Stanisława Kubińca, w 2001 roku - to kontakt ze Związkiem Polaków na Białorusi, Oddział w Raduniu. Dzięki temu kontaktowi i dzięki Komitetowi Pomocy SOS Solidarność od lat na wypoczynek letni przyjeżdża do Świdnika grupa dzieci z polskich i białoruskich rodzin z Radunia i okolic, a trzy młode mieszkanki Radunia uczą się w świdnickim II Liceum Ogólnokształcącym.
Podczas pobytu w Raduniu, w październiku 2003r., delegacja przedstawicieli władz Świdnika podpisała umowę partnerską pomiędzy miejscowościami.

Najczęściej czytane

  • mural-2
  • dsc_0036
  • mural-7
  • DSC_0559
  • mural-6
  • DSC_0645
  • DSC_0579
  • DSC_0603
  • DSC_0600
  • DSC_0617
  • DSC_0643